Een koekje van eigen deeg

Vandaag geen Grounded or not Grounded, geen interview met een expert, maar iets anders. Het leek ons interessant om iemand te interviewen die juist nog níét zoveel over 3D-printen weet. Iemand die er geïnteresseerd in is en de 3D-printwereld nog aan het ontdekken is. Een beginner die zich bijna een gevorderde kan noemen.

Maar waar vinden we zo iemand? Het antwoord was dichterbij dan we dachten. Tijd om onszelf eens onder vuur te leggen!

Suzan: “Hè? Maar wacht even.. Gaan we onszelf nu interviewen?”
Ellen: “Ja! Wij zijn toch precies de persoon die hierboven beschreven staat?”
Suzan: “Ja nu je het zegt, goed punt! We hebben al veel geleerd door het schrijven van onze blogposts, het interviewen van experts en het bezoeken van 3D-print events.”
Ellen: “Precies! En niet te vergeten dat we hebben geleerd hoe een 3D-printer werkt en deze met al zijn mogelijkheden zelf kunnen bedienen. Wat vond jij tot nu toe het leukst?”
Suzan: “Een paar maanden terug wist ik niet eens wat 3D-printen precies was. Nu weet ik hoe een thuisprinter werkt, wat je ermee kunt en hoe je bepaalde instellingen kunt wijzigen voor iedere print. Als je mij een paar maanden geleden had verteld dat ik dit nu zou weten en kunnen, had ik je heel raar aangekeken. We hebben zelfs onszelf 3D gescand!(zie foto hierboven)”
Ellen: “Daar stond ik inderdaad ook van te kijken! Ik vond het vooral Grounded (ha-ha) om erachter te komen hoeveel er al gebeurt met 3D-printen en om uit te vinden welke rol het speelt in het onderwijs, de economie, de medische wereld, de bouw, de modewereld, entertainment, de voedselindustrie, noem maar op. Hier had ik geen idee van.”
Suzan: “Het wordt binnen veel meer vakgebieden ingezet dan we hadden verwacht. Ik ben heel benieuwd welke revolutionaire ontwikkelingen binnenkort aan het licht zullen komen. Ik vraag mij af hoe lang het nog zal duren tot 3D-printen in het dagelijks leven wordt gebruikt door de meerderheid in Nederland. Zelf denk ik dat dit nog wel even zal duren.”
Ellen: ”Ja, dat denk ik eigenlijk ook. Maar initiatieven als 3Dkanjers waar we het een tijdje geleden over hadden, zorgen er wel voor dat het toegankelijker wordt. De vraag is alleen hoe snel 3D-printen door dit soort projecten opgenomen gaat worden in het dagelijks leven en als iets ‘normaals’ gezien gaat worden.”
Suzan: “Over toegankelijk gesproken, weet je de OLO 3D nog waar we een aantal weken geleden over schreven? Iedereen met een smartphone kan deze in principe gebruiken. Tijdens het schrijven van deze blogpost waren we nog sceptisch, maar ondertussen is het de nummer 5 van meest succesvolle 3D-printers op Kickstarter. Zo zie je maar dat er toch veel mensen zijn die investeren in 3D-printen. Dat is een goede stok achter de deur.”
Ellen: ”Doe mij ook maar zo’n OLO 3D! Wat ik ook mooi vind om te zien, is dat er binnen deze industrie veel wordt gedacht aan duurzaamheid. Neem de filamenten van Refil. Die zijn bijna volledig gemaakt gerecycled plastic. Ik hoop dat er steeds meer soortgelijke ontwikkelingen gaan komen die duurzaamheid bevorderen. Wat hoop jij nog mee te maken in de 3D-print wereld?”
Suzan: ”Er wordt al op heel veel verschillende manieren gebruik gemaakt van 3D-printen en toch weten nog niet zoveel mensen wat het is. Ik hoop dat er iets gebeurt wat zó spectaculair is, dat iedereen in ieder geval de term ‘3D-printen’ kent en ongeveer weet wat je ermee kunt.”
Ellen: ”Het zou leuk zijn als dat binnenkort zou gebeuren. Dan kan de rest van de wereld ook meegenieten van dit prachtige staaltje technologie.”